Multicultigemekker

Uiteraard, ik moet nu over Stef Blok schrijven. Je kent hem vast wel, die charismaloze slappe zak van de VVD en minister van Veiligheid en Justitie in het kabinet-Rutte-III. Blok, die kerel met dat scheve smoelwerk, waarbij je een zojuist begonnen beroerte vermoedt. Blok, de degelijke en oersaaie lul, die het baantje van playboy-pinokkio Halbe Zijlstra moest overnemen in maart van dit jaar omdat Zijlstra had gejokt over een bezoekje aan de datsja van Poetin. Blok doet dat niet op een bijzonder spectaculaire, maar wel op een degelijke wijze. De grootse ambities van Zijlstra zijn ingewisseld voor het typisch kneuterige polderbeleid en de kabouterpolitiek die zo kenmerkend zijn voor onze benepen rivierendelta.

Echter, Blok heeft un faux-pas majeur begaan, een onvergeeflijke fout gemaakt. Hij heeft zijn persoonlijke mening uitgesproken! Blok stelde dat hij geen enkel multi-etnisch of multicultureel land kent waar de oorspronkelijke bevolking nog woont en waar sprake is van vreedzame coëxistentie. Hij zei dit tijdens een schnabbelbabbel op 10 juli in Den Haag voor een verzamelde meute Nederlanders werkzaam voor internationale organisaties. Er zijn beelden gemaakt van zijn toespraak, die zijn door de gretige komkommertijdmedia met graagte de ether ingeslingerd en al snel waren de oorverdovende pijnkreten van ernstig gekwetste mensen van heinde en verre te horen. Héél ver zelfs! Sommige lieden, in Midden- en Zuid-Amerika, namelijk de Curaçaoërs zijn diep geraakt door Bloks mening en de Surinamers vrezen zelfs pogingen tot herkolonisatie. Dit alles resulteerde erin dat er nú tienduizenden verongelijkte broze sneeuwvlokjes zijn, die huilend en zwaar gekwetst, doch strijdlustig, collectief de barricades op zijn geklommen en nu scanderen om Bloks nederige excuses of zijn directe aftreden. Per gratie onzer rechtsorde is Blok nog net niet gelijk de gebroeders De Witt gelyncht, waarna zijn zwaar gehavende, onteerde en naakte lijk ondersteboven zou worden opgehangen aan het slavernijmonument te Amsterdam om een voorbeeld te stellen.

Een politicus die zijn mening uit, hoe bespottelijk! Waar haalt hij het lef vandaan?! Dat zou je in Orwelliaanse termen een thoughtcrime oftewel een gedachtemisdaad noemen. Zelf nadenken, een mening vormen en die vervolgens uiten, is steeds vaker een actie die als 'onverstandig' wordt betiteld. Die vrijheid is aan het verdwijnen, je moet steeds vaker elk woord op een gouden schaaltje wegen want het is tegenwoordig heel erg gemakkelijk om iemand te kwetsen. Ik wil mijzelf hier tegen verzetten. Ik vind dat in principe élke mening moet kunnen worden geuit, ongeacht hoe verachtelijk je die mening vindt of hoezeer je erdoor gekwetst wordt. Ik heb het sowieso niet op die sociale gerechtigheidsstrijders die in letterlijk álles iets kunnen vinden dat beledigend is of discriminatoir óf homo-onvriendelijk. Een aantal van ons zijn doorgeslagen in hun empathische vaardigheden en voelen zich nu oprecht gekwetst namens derden of ze vinden het gewoon lekker geil om heel erg overdreven, haast onanerend, politiek correct te zijn terwijl ze verzuipen in blankenschuld, de zogenaamde deugmensen in Geenstijltaal.

Wat ik nu nog het allervervelendste vind is dat ik die eikel van een Stef Blok moet verdedigen. Want hoezeer ik de ruggengraatloze VVD-hufter met zijn CVA-bakkes ook veracht, ik vind wel dat óók hij zijn mening moet kunnen uiten. Ongeacht of je het met die mening eens bent of niet. Tevens moet ik zeggen dat hij op basis van deze uitspraken het ook niet verdient om door D66 op de vingers te worden getikt. Nota bene, Hans van Mierlo, één van de oprichters van de partij had zelf in de herfst van zijn politieke carrière een aantal, voor die tijd, stevige uitspraken. De leden van D66 moeten misschien eens in de partijarchieven gaan zoeken naar de eerste statuten om op te zoeken waar die 'D' voor staat in hun partijnaam!

Ook de ambtenaren van Bloks departement hebben collectief een missieve gepubliceerd waarin zij publiekelijk hun ergernis uitspreken over diens uitspraken en direct ook een lans breken voor een nieuw wervingsbeleid naar departementsambtenaren met een zogenaamde biculturele achtergrond. Volgens mij is het nog niet eerder gebeurd in de Nederlandse parlementaire geschiedenis dat het ambtenarenapparaat van één departement collectief hun hoogste leidinggevende zo te kakken hebben gezet. Het zegt heel erg veel over hoe wij in Nederland een cultuur hebben ontwikkeld waarin 'autoriteit' een vies en verouderd woord is geworden. Een coalitiepoliticus die zijn mening uit wordt door onder andere leden van de coalitiepartner gedwongen tot het maken van excuses of er wordt gedreigd met acties om Blok tot aftreden te dwingen. Als Blok nu écht foute dingen had gezegd over Suriname, dan had ik de ophef nog kunnen begrijpen. Maar Blok heeft nu gezegd dat hij geen landen kent alwaar mensen van diverse etniciteit vreedzaam met elkaar samenleven. Uh, neem het voor kennisgeving aan en ga verder met de orde van de dag zou ik adviseren. Er zijn ongetwijfeld nog een hoop nuttigere zaken te behandelen dan de mening van een saaie Nederlandse VVD-minister.

Blok heeft gezegd dat Suriname een gefaalde staat is door de multi-etnische samenstelling van het land. Ik deel Stefs mening niet dat Suriname een gefaald land is vanwege de bevolkingssamenstelling. Sterker nog, volgens mij is dat het enige kleine succesje van Suriname! Persoonlijk denk ik eerder dat het land is gefaald door het vreselijk verrotte politieke bestuur. De Surinamers mogen zich oprecht diep schamen dat zij Bouterse, ex-dictator, 'democratisch' tot hun president hebben verkozen. Bouterse, de dictator en legerleider die voor altijd in verband zal worden gebracht met de decembermoorden in Fort Zeelandia te Paramaribo waarbij dissidenten en critici van zijn militaire regime het zwijgen is opgelegd met geweervuur. Suriname, het land met een belabberde regering en een bodemlozeputeconomie is alleen al hierom gefaald.

Copyright © 2018 Ron de Leeuw